انجمن صنفي روزنامه نگاران در دوران ... - شنبه 22 تير 1387
فرهاد جعفري، عضو تحريريه روزنامه دوم خردادي توس با انتشار يادداشتي در سايت هاي اينترنتي، تحت عنوان «تماشاگر مرگ نهاد غيرمدني باشيم»، انحلال انجمن صنفي روزنامه نگاران را نتيجه عملكرد منفعت طلبانه جناحي و سياسي مسئولين اين انجمن دانست و نوشت: چه بسا بسياري، متن نامه اعتراضي «رئيس هيات مديره انجمن صنفي روزنامه نگاران» را كه بخوانند؛ باور كنند كه نهادي مدني، در نتيجه اراده حاكمان در حال انحلال است. اما من كه باور ندارم اين نهاد، پيش از اين و در ذهن و دل بسياري از روزنامه نگاران ايراني، منحل نشده باشد.
وقاحت؛ حد و مرز نمي شناسد. بي شرمي، تمامي ندارد. اكنون چنان نمايانده مي شود كه «انجمن صنفي چپ هاي رو به موت و در حال احتضار»؛ انجمن «من روزنامه نگار » است. و البته با رذالت تمام؛ چنان نمايانده شده است كه «مخالف انجمن صنفي روزنامه نگاران مشاركتي، لابد اصولگرا است. اگر نبود كه مخالف نبود!»
اين روزنامه نگار دوم خردادي در ادامه افزود: در اوج دوران حاكميت دوم خردادي ها كه «رئيس هيات مديره انجمن صنفي روزنامه نگاران» داور جشنواره مطبوعات بود يادداشت اقتصادي خودش، برنده جايزه «بهترين يادداشت اقتصادي» و سكه هاي زر مربوطه شد!
سال خوبي بود! خاطره خوبي هم بود براي مردمان اين سرزمين تا ياد همگان باشد «معناي دقيق اصلاح طلبي به سياق دوم خردادي» چيست! تا بسياري از روزنامه نگاران كه در تالار وحدت نشسته بودند؛ از اين همه گستاخي شرم كنند و سر به زير اندازند! با آنكه نقشي و سهمي و مسئوليتي در اين گستاخي خارج از اندازه و شرم آور، نداشته باشند.
من تماشاگرم چون:«داوري كه به خود جايزه مي دهد» شايسته نمايندگي كردن من نيست.
فرهاد جعفري در پايان تاكيد كرد: براي اصلاح طلبان ما همه بازيچه ايم. فقط اسمي و امضائي كه بيانيه اعتراضي شان پر امضاتر شود. همين اصلاح طلبان تنها وقتي به يادمان مي افتند كه به كارشان بيائيم و پي كارگراني بگردند كه آجري بالا بياندازند تا ساختمان رفيع تري براي شان بسازيم. آيا حد ما، كارگري ست؟!
بازديد : 421
