تقابل "مشوق 1+5 - مشوق ایران" - سه شنبه 17 ارديبهشت 1387

مولفه مهم فضای فعلی، هماوردی و اراته متقابل "بسته پیشنهادی ایران به 1+5 " و "مشوق 1+5 به ایران در ازای تعلیق" است که عملا جای روال سابق یعنی مذاکره مستقیم مسئول پرونده هسته ای ایران با خاویر سولانا(نماینده 1+5) را گرفته است. به نوعی که به جای آنها بسته ها سخن می گویند و ایده ها در جمع بزرگتری مورد بررسی قرار می گیرد.
به گزارش مهر ، در شرایط جدید بعد از صدور قطعنامه 1803 شورای امنیت علیه فعالیت های هسته ای ایران با وجود آنکه بسیاری از صاحبنظران انتظار داشتند جمهوری اسلامی ایران تحت تاثیر روال کلاسیک کشورهایی که در برابر قطعنامه ها قرار می گیرند، رفتار کند، اما انتشار خبر "ارائه قریب الوقوع بسته پیشنهادی ایران به 1+5 " و در پی آن اعلام تصمیم 1+5 برای ارائه مشوق به ایران در ازای تعلیق در طول دوران مذاکره ، مجددا شگفتی ناظران بین الملل را آفرید و باعث شد فضای جدیدی در سپهر پرونده هسته ای ایران شکل بگیرد.

اهداف استراتژیک گروه 1+5 برای ارائه مشوق های مشابه ژوئن 2006 که " آزمودن مسیر پیموده شده و بازگشت به رویکرد سه سال قبل در قبال ایران" محسوب می شود را، می توان در چند مولفه طبقه بندی و تحلیل نمود:

1-نخستین هدف 1+5 انداختن توپ در زمین ایران و ایجاد موج سیاسی-روانی است، که البته این هدف با طرح پیشدستانه بسته پیشنهادی ایران به 1+5 عملا با چالش جدی مواجه شده است.

2-ساختن و تقویت پشتوانه برای "قطعنامه های شورای امنیت" یکی از مهمترین دلایل ارائه مشوق به ایران است، واقعیت این است که به دلیل ماهیت سیاسی قطعنامه های شورای امنیت، این قطعنامه ها با خلاء مشروعیت و مشکل اجراء مواجه است و هزینه "بی اعتنایی" ایران به قطعنامه ها نیز برای غرب سنگین و کراهت آور است. بنابراین 1+5 طبعا باید تلاش کند این روند را متوقف یا افکار عمومی را به سمت و سوی دیگری هدایت کند.

در تقابل "بسته پیشنهادی ایران-مشوق غرب" عواملی چون "تلاش برای چیدمان بازی برد-برد، واقع بینی، تلاش برای حل منصفانه چالش هسته ای و ..." مولفه هایی هستند که می تواند برنده اصلی این تقابل را مشخص کنند، ظاهرا 1+5 چیزی جدیدی برای عرضه ندارد، با این وصف، توجه محافل سیاسی-رسانه ای جهان به بسته پیشنهادی ایران معطوف خواهد شد

از طرف دیگر، چون 1+5 می داند ایران مشوقی که در آن خط قرمزی با عنوان "تعلیق" باشد را، نخواهد پذیرفت، بنابراین سعی می کند با ارائه یک راهکار شبه دیپلماتیک( به غیر از روش سخت شورای امنیت ) و تحمیل "تعلیق"، عملا ایران را به عنوان "نافی مسیر دیپلماتیک" معرفی کنند. نتیجه قابل پیش بینی رد مشوق ها از سوی ایران، تقویت پشتوانه برای قطعنامه های قبلی و زمینه سازی برای ادامه حرکت در ریل قطعنامه ها است. رویکردی که به گمان آنها در نهایت 1+5 را علیه ایران متحدتر خواهد ساخت.

3-دلیل دیگر ارائه مشوق از سوی 1+5 به تلاش ویژه چین و روسیه برای نقش آفرینی فعال تر در چالش هسته ای ایران بازمی گردد. بنا به اخبار موجود در شرایط فعلی، چین و روسیه تمایل بیشتر و قابل توجه تری به ارائه مشوق به ایران دارند و ارائه مشوق را به نوعی ایجاد اخلال در روند رادیکال شدن فضای پرونده هسته ای می دانند، در حالی که بلوک تندروی 1+5 به رهبری آمریکا ظاهرا با "کراهت" موضوع ارائه مشوق ها به ایران را پذیرفته و وزیر خارجه آمریکا ادعا کرده است که یقین دارد ایران این راهکار را نخواهد پذیرفت.

مولفه مهم فضای فعلی، هماوردی و اراته متقابل "بسته پیشنهادی ایران به 1+5 " و "مشوق 1+5 به ایران در ازای تعلیق" است که عملا جای روال سابق یعنی مذاکره مستقیم مسئول پرونده هسته ای ایران با خاویر سولانا(نماینده 1+5) را گرفته است. به نوعی که به جای آنها بسته ها سخن می گویند و ایده ها در جمع بزرگتری مورد بررسی قرار می گیرد.

به گزارش مهر، در تقابل "بسته پیشنهادی ایران-مشوق غرب" عواملی چون "تلاش برای چیدمان بازی برد-برد، واقع بینی، تلاش برای حل منصفانه چالش هسته ای و ..." مولفه هایی هستند که می تواند برنده اصلی این تقابل را مشخص کنند. ظاهرا 1+5 چیزی جدیدی برای عرضه ندارد، با این وصف، توجه محافل سیاسی-رسانه ای جهان به بسته پیشنهادی ایران معطوف خواهد شد که این جلب توجه، حساسیت و اهمیت ارائه بسته پیشنهادی از سوی ایران را دوچندان می کند.

-----------------------------------

گزارش: بهمن هدایتی