رهايي دختري پس از 24 سال تعرض از سوي پدر - سه شنبه 10 ارديبهشت 1387

اعتماد- آزادي دختري اتريشي که 24 سال به دست پدرش در يک زيرزمين حبس شده و بارها از سوي وي مورد تعرض و شکنجه قرار گرفته بود در رسانه هاي سراسر جهان با بازتاب گسترده يي همراه شد.

اين دختر که اليزابت نام دارد از 11 سالگي در حبس خانگي به سر مي برد و در اين مدت از پدرش هفت فرزند به دنيا آورده است. پدر 73 ساله اين دختر به نام جوزف اکنون در بازداشت به سر مي برد و پليس جنايي اتريش در حال تحقيق از وي است.فرانس پولتزر- رئيس اداره تحقيقات جنايي اتريش- بدون آنکه به جزئيات دقيق نحوه افشاي اين فاجعه بپردازد، گفت؛ روز 19 آوريل يک دختر 19 ساله در حالي که بيهوش شده بود در يک ساختمان پيدا و به بيمارستان منتقل شد. پزشکان در جيب اين دختر دست نوشته يي يافتند که در آن نوشته شده بود دخترم را نجات دهيد.

آنها که براي درمان اين نوجوان به گفت وگو با مادر وي نيازمند بودند اطلاعيه هايي را انتشار دادند و پس از آن اليزابت خودش را معرفي کرد و گفت 24 سال در زيرزمين خانه پدرش محبوس بوده است.در سال 1984 هنگامي که اليزابت 11 ساله به همراه جوزف و مادرش رزمري در ساختماني دو طبقه در شهر «آمستتن» واقع در 80 مايلي غرب وين زندگي مي کرد به طرز مرموزي ناپديد شد. پدر اين کودک با طرح اين ادعا که اليزابت در پي عضويت در يک فرقه جديد خانه را ترک کرده است رزمري و ساير اقوام را مجاب کرد که به جست وجوي دختر 11 ساله نروند. در حالي که خانواده جوزف حرف هاي او را باور کرده بودند، حقيقت در زيرزمين ساختمان دو طبقه به گونه ديگري رقم خورده بود. اليزابت در اين باره به پليس اتريش گفت؛ روز 28 آگوست سال 1984 پدرم به من داروهاي آرامبخش خوراند و سپس دست و پايم را بست و به زيرزمين برد و در يکي از اتاق ها زنداني کرد. اين اتاق محلي بود که من 24 سال در آنجا از سوي پدرم مورد تعرض و شکنجه قرار گرفتم و در اين مدت هرگز روشنايي روز را نديدم .فرانس پولتزر نيز درباره موقعيت زيرزمين خانه جوزف به خبرنگار آسوشيتدپرس توضيح داد؛ اليزابت پس از آنکه خودش را معرفي کرد رمزهايي را براي يافتن اتاق مخفي - محل حبس- به من داد و پليس توانست با کمک اين نشانه ها مکان مورد نظر را پيدا کند. محل حبس اليزابت داراي چند اتاق و کف ناهموار است و در ورودي آن به حدي کوتاه است که بايد با خم شدن وارد آن شد. فضايي که اين دختر 24 سال در آنجا محبوس بوده، بسيار تنگ و بسته است.

اليزابت که در آن زمان نمي دانست چه سرنوشتي در انتظارش است ابتدا تلاش کرد خودش را از حبس برهاند اما کوشش هاي او بي ثمر ماند و به تدريج دختر نوجوان با شرايط جديد زندگي خود سازگار شد. او ديگر پذيرفته بود که به خواسته هاي غيراخلاقي پدرش تن دهد و در ازاي اين کار پوشاک و خوراک از او بگيرد.اليزابت درباره زندگي خود در سال هاي حبس به پليس گفت؛ در اين مدت هفت فرزند به دنيا آوردم. در سال 1996 صاحب يک دوقلو شدم که يکي از آنها به خاطر مراقبت نامناسب فوت شد و پدرم جسدش را از زيرزمين خارج کرد و سوزاند.زن اتريشي اکنون از پدر خود سه فرزند پسر و سه فرزند دختر دارد که بزرگ ترين آنها «کريستين» همان دختر 19 ساله يي است که در بيمارستان تحت درمان قرار دارد. کوچک ترين فرزند اليزابت نيز اکنون 5 ساله است.پس از تولد سه فرزند اليزابت در سال هاي 1993 ، 1994 و 1997جوزف با اين ادعا که آنها را در خيابان پيدا کرده است، همسر خودش رزمري را قانع کرد که در گرفتن شناسنامه براي اين سه کودک با وي همراه شود، اما سه فرزند بعدي اليزابت در تمام اين مدت در کنار مادر خود و در حبس به سر مي بردند تا اينکه کريستين به شدت بيمار و جوزف مجبور شد او را از زيرزمين خارج کند. بعد از انتقال کريستين به بيمارستان و صدور فراخوان هايي براي مادر اين دختر، مرد 73 ساله مجبور شد اليزابت و دو فرزند در حبس ديگر را رها کند. او سپس ماجرا را اين طور براي رزمري تفسير کرد؛ اليزابت و فرزندانش بعد از سال ها دوري از خانواده، اکنون به خانه بازگشته اند و بايد از آنها استقبال کنيم.بعد از آنکه اليزابت توانست خودش را به پليس برساند ابتدا حاضر نشد از پدر خود حرفي به ميان بياورد اما زماني که به وي اطمينان دادند او ديگر هرگز با جوزف رودررو نخواهد شد حقايق را بازگو کرد. مرد 73 ساله اتريشي اکنون در بازداشت به سر مي برد و درباره تعرض به فرزندش و شکنجه او سکوت اختيار کرده است. انتشار اين خبر يادآور ماجراي تکان دهنده «ناتاشا کامپوش» در کمتر از دو سال پيش است.

«کامپوش» زماني که 10 ساله بود در مسير مدرسه در مارس 1998 ربوده شد. او هشت سال و نيم توسط شخصي به نام «ولفگانگ پريکلوپيل» در زيرزمين کوچک خانه دور افتاده يي در حومه وين زنداني شده بود. «پريکلوپيل» چند ساعت بعد از فرار «کامپوش» در 23 آگوست 2006، خود را جلوي يک قطار انداخت و جان سپرد.