گمشده بزرگ فرهنگ زير بالهاي سيمرغ - شنبه 20 بهمن 1386
هموطن- همزمان با شور و التهاب برگزاري دو جشنواره فيلم و تئاتر فجر كه تقريبا همه توجه اهالي فرهنگ را معطوف خود كردهاند، دومين جشنواره شعر فجر، مظلومانه و در سكوت، كار خود را در استانهاي مختلف كشور ادامه ميدهد.
«گمشده بزرگ فرهنگ» كه قرار است دوم اسفند در تالار وحدت، برگزيدگان نهايي خود را پيدا كند، روز جمعه، چهار شاعر ديگر را نيز بهعنوان شاعران برگزيده چهار استان همدان، سيستان و بلوچستان، لرستان و قم معرفي كرد: احمد خوانساري، عبدالله واثق عباسي، محمدرضا روزبه و سيدابوالقاسم حسيني ژرفا.به اين چهار شاعر البته بايد برگزيدگان بخشهاي ديگر جشنواره را نيز افزود كه همگي با هم زير بالهاي بزرگ سيمرغ و سايه بلند استوانه غولپيكر تئاتر شهر، چنان گماند كه بعيد است به اين زوديها بتوان پيدايشان كرد.حتي اگر وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي بگويد: «جشنواره بينالمللي شعر فجر، گمشده بزرگ عرصه فرهنگ براي ظهور و شكوفايي نورستگان عرصه شعر بود.»
محمدحسين صفار هرندي در گفتوگو با ستاد خبري گمشده بزرگ فرهنگ ادامه ميدهد: «خوشبختانه جشنواره شعر فجر اين زمينه را فراهم كرده تا تمام شاعران كشور در سنين مختلف از پيشكسوتان شعر گرفته تا شاعران جوان و نويسندگان عرصه شعر، از برپايي اين جشنواره بهعنوان يك گمشده بزرگ استقبال كنند.»
اما همه اين استقبال درست زماني رخ ميدهد كه همه چيز به سينماها و تالارهاي نمايش خلاصه شده و بعيد است بدون كنار زدن بالهاي سيمرغ بتوان گمشدهاي را پيدا كرد.
زير بالهاي سيمرغ
هرچند خارجيهاي علاقهمند به سيمرغ ايران، حالا ديگر حتما در كانونهاي گرم خانوادههايشان در شهرها و شهرستانهاي كشورهاي ريز و درشتشان مشغول تخمه شكستن و سريال ديدند(امروز آنطرفها پنجشنبه است)، اما ايرانيها تازه گرم شدهاند و سيمرغ تا پسفردا بالهايش را جمع نميكند.
مراسم اختتاميه بيستوششمين جشنواره فيلم فجر در بخش ايراني، عصر دوشنبه 22 بهمن در تالار بزرگ كشور و نه تالار وحدت، برگزار خواهد شد تا بيش از هميشه نشان دهد خون سيمرغ از همه نظر از هدهد رنگينتر است. هدهديها-چه در جشنواره شعر فجر و چه در كتاب سال- خيلي كه جديشان بگيرند تا تالار وحدت بپرند و شكارچيان سيمرغ بعيد است از سال آينده، به وزارت كشور هم رضايت دهند. كافي است اين روزها سري به «صحرا» بگذاريد و دلي به دريا بزنيد تا اختلاف سيمرغ و هدهد را بهخوبي دريابيد.
شكارچيان بزرگ سيمرغ، با عكسهاي بزرگتر و موها و نگاههايي كه به عبث عطر لغات شاعر را تاريك ميكنند، چه ميكنند! زير بالهاي سيمرغ زندگي به شدت جريان دارد و از همه جا بيشتر، سينما صحرا كه احتمالا جايي در نزديكي قلب اين پرنده بزرگ قرار گرفته است.
با اين حال، آن جا هم البته اتفاقات مثل هر جاي ديگري از اين مرز پرپرنده، غافلگيرمان ميكند: فیلم سینمایی دایره زنگی ساخته پریسا بختآور پس از نخستین نمایش خود در بخش مرور جشنواره فیلم فجر در سینما فلسطین، ديروز از ادامه حضور در جشنواره انصراف داد.
علت را تهيهكننده اين طور براي مهر شرح ميدهد: «این فیلم در نخستین نمایش خود در سینما فلسطین با استقبال خوبی مواجه شد و قرار بود جمعه ساعت 14 در سینما فرهنگ به نمایش درآید که متأسفانه از طرف مسئولان جشنواره بیست و ششم این نمایش لغو شد. امروز برای نمایش دوم دایره زنگی ممیزیهای جدیدی به ما اعلام کردند که درصورت اعمال آنها داستان فیلم به شدت لطمه میخورد. ضمن اینکه در فرصت کم باقیمانده تا پایان جشنواره امسال اعمال این اصلاحات به هیچ وجه امکانپذیر نیست. در این شرایط ترجیح میدهم فیلم از جشنواره خارج شود.»
زير سايه استوانه غولپيكر
اينكه چرا براي جشنواره تئاتر فجر چيزي مثل سيمرغ طراحي نميشود و نمادي ندارد كه دست كم كار خبرنگاران و منتقدان را براي انتخاب تيتر و نوشتن اخبار و گزارشهايشان راحت كند، بحث جالبي است اما بماند براي بعد.
با اين حال بهجز خبرهاي ريز و درشت جشنواره تئاتر، نمايش «راشومون» از سوئيس تنها با يك تماشاگر روزهاي 21، 22، 24 و 25 بهمنماه در سوله پارك لاله اجرا ميشود.
اين هم زياد عجيب نيست؛ پس از روبرتو چولي كه چند سالي به پديده ثابت جشنواره تئاتر ما بدل شده بود، حالا هر سال بازار نمايشهايي كه تنها يكتماشاگر دارد، گرمتر ميشود و مدرنيسم و پستمدرنيسم از سروكولمان بالا ميرود.
فقط ظاهراً مسئولان براي پيدا كردن همان يك نفر هم مشكل دارند.
بازديد : 157
