از اسلام ستيزي تا ورود به پژوهشكده سازمان سيا - سه شنبه 11 دي 1386

شواليه هاي ناتوي فرهنگي، فصل اول 21 از اسلام ستيزي تا ورود به پژوهشكده سازمان سيا
پيام فضلي نژاد- خزان زندگي فلسفي «رامين جهانبگلو» فرا رسيده بود، هرچند ژست فيلسوفان را مي گرفت. يك جا در پس ده سال همنشيني با آيزايا برلين، فلسفه را فداي الحاد كرد و اين بار هم، داشته ها و نداشته هايش را در سبد سازمان جاسوسي سيا ريخت. وقتي در كنار هاله اسفندياري، قدم به سالن بحث عمومي گذاشت، نخستين پرسشي را كه طرح كرد، معطوف به چگونگي فروپاشي ايدئولوژيك در جامعه ايران بود:
«چگونه گروهي از روشنفكران جوان ايراني مي توانند با زمينه فكري و فرهنگي اي كه در آن نشو و نما يافته و با آن تعريف شده و حدود يافته اند، به چالش درآيند؟» 32
او در اين نشست، از ماركسيسم تا اسلام را «گرايش هاي ضد انسان گرايي ايراني» لقب داد كه جاي خود را به «تجديد حيات ليبراليسم در ميان روشنفكران جوانتر ايران» داده اند و مدعي شد روشنفكران، پس از ده ها سال «سرگرداني ايدئولوژيك به جستجوي رستگاري در ساختارهاي آخرت شناسي» از توهم آن «منطق هاي سخت غريب و هولناك» درآمده اند.

اين جملات دشوار، چه مي گفتند؟! جهانبگلو، شادمان از دين گريزي روشنفكران معاصر بود و منطق شيعي را، منطق هاي سخت غريب و هولناك مي پنداشت؛ چرا كه از دو گزاره اسلام و ماركسيسم، تنها دين مقدس اسلام از «ساختارهاي آخرت شناسي» برخوردار بود.
يك ماه پس از اين سخنراني، رامين به دانشگاه كلمبيا در نيويورك رفت تا طرح مديريت استراتژيك روشنفكران نسل چهارم (معاصر)، كه به خيالش توان فروپاشي ايران از درون را در ايران دارند، ارائه كند. سخن تازه اي نداشت و مي دانست كه انديشكده هاي آمريكايي، براي گفتارهاي تكراري و رونويسي شده از روي دست اين و آن، پول خرج نمي كنند. براي همين، نزديك به يكسال را، به مطالعات زيربنايي درباره روشنفكران ايراني گذراند.
تابستان سال 1380، مارك پلاتنر، از بنياد اعانه ملي براي دموكراسي، 33 در تماسي تلفني از رامين جهانبگلو خواست كه براي سپري كردن يك دوره مطالعاتي در اين بنياد، عازم واشنگتن دي.سي شود. 34
از مهرماه 1380، رامين به شكل رسمي پا به ساختمان NED گذاشت؛ نهادي كه حتي نويسندگان برجسته اي چون هرناندو كالواسپينا كه تحليلگر ارشد در مجله لوموند ديپلماتيك است، آن را «بنيادي آبرومند» لقب داده اند كه «وظايف سازمان اطلاعات مركزي (سيا) آمريكا را به جا مي آورد.» 35 اين بنياد، در دوران افول قدرت سازمان اطلاعات مركزي آمريكا تا دهه هشتاد قرن بيستم، از سوي ويليام كيسي (رئيس سابق سازمان جاسوسي سيا) طراحي و به رونالد ريگان (رئيس جمهور وقت آمريكا) پيشنهاد شد. بنياد اعانه ملي، اكنون با بيست ودو ماموريت امنيتي فاش شده عليه جمهوري اسلامي ايران، 36 بزرگترين نهاد نظريه پردازي «جنگ نرم براي فروپاشي از درون» است و به مثابه شريك قدرتمند CIA شناخته مي شود.
رامين، در روزهايي به انديشكده رسمي سازمان جاسوسي سيا رفت كه استراتژي آن، در رويارويي با ايران، دگرگون شده بود. از نيمه سال 1373، تخصيص بورسيه به روشنفكران مرتبط با محافل داخل كشور، در زمره اهداف NED جاي گرفت و هاله اسفندياري، نخستين فردي بود كه از بهمن 1373 تا خرداد 1374 براي تحقيق درباره چالش هاي زنان با انديشه انقلاب اسلامي، از سوي اين بنياد، بورسيه شد. پس از او، لادن برومند (دختر عبدالرحمن برومند، جاسوس رسمي سازمان سيا و سركرده نهضت مقاومت ملي بختيار در پاريس)، از شهريور 1377 تا آذر 1379، براي تدوين گاه شمار تحليلي انقلاب اسلامي ايران، از بورسيه بنياد بهره گرفت.
جهانبگلو، سومين ايراني اي بود كه از مهرماه 1380، به بهانه بورسيه اي مطالعاتي پيرامون «روشنفكران و دموكراسي در ايران»، به جمع تحليلگران رسمي CIA پيوست. اين بار، كسي پا در بنياد مي گذاشت كه نه يك مهاجر بود و نه يك فراري. از او در رسانه هاي اصلاح طلب ايران، به عنوان روشنفكري نامدار ياد مي شد و به مناسبت هاي مختلف، طرف مشورت نهادهاي دولت محمد خاتمي قرار مي گرفت. حتي با صاحبان روزنامه هايي كه در حلقه امنيتي اصلاح طلبان منتشر مي شد، در رفت و آمد بود و انگاره هاي سياسي نهان و آشكارشان را مي دانست. كتاب هايي كه ناشران گوناگون، مانند نشر ني، نشر مركز، نشر و پژوهش فرزان روز و... از او منتشر مي كردند، همه تا آن روز، مقدمه هايي براي پروژه «سقوط ايدئولوژيك جامعه ايران» به شمار مي رفت. همه چيز مهيا بود تا «روشنفكر سكولار» حلقه كيان در دهه هفتاد، به نسخه روزآمد شده يك «جاسوس مدرن» براي سازمان اطلاعات مركزي آمريكا در دهه هشتاد، بدل گردد.

پانوشت ها:
.32 جهانبگلو، رامين. «نسل جديد روشنفكران ايراني در جدال با ميراث». موج چهارم. ترجمه منصور گودرزي. چاپ چهارم، تهران:: نشر ني، 1384، صص 142- .128
.33 بنياد اعانه ملي براي دموكراسي (NED)، شامل دو مؤسسه بين المللي جمهوريخواه و مؤسسه دموكراتيك ملي براي امور بين المللي است كه هر دو در قامت بازوان سياسي مؤثر، ايفاي نقش مي كنند. هدف مصوب اين بنياد، «تقويت مؤسسات دموكراتيك در كشورهاي مختلف» است كه در عمق انديشه گلوباليزيشن (جهاني سازي آمريكايي) بايد فهم شود. (براي خواندن متن كامل به كتاب «شواليه هاي ناتوي فرهنگي» مراجعه فرماييد.)
.34 براي مطالعه بيشتر درباره بنياد اعانه ملي براي دموكراسي و بورسيه رامين جهانبگلو، نك: عبدالله خاني، علي. «رويكرد تعامل گرايي». رويكردها و طرح هاي آمريكايي درباره ايران. تهران: مؤسسه فرهنگي مطالعات و تحقيقات بين المللي ابرار معاصر تهران، اسفند 1385، صص 108-.91
.35 كالو اسپينا، هرناندو. «بنيادي آبرومند كه وظيفه سازمان مركزي اطلاعات آمريكا (سيا) را به جا مي آورد». لوموند ديپلماتيك، تيرماه 1386، از
http:..irmondediplocom.article1135html
63. اين بنياد تاكنون اطلاعات مربوط به بيست ودو ماموريت خود از كنگره و سازمان اطلاعات مركزي ايالات متحده را در حوزه ايران فاش كرده؛ ماموريت هايي كه تحت پوشش پروژه هاي جريان شناسي روشنفكران ايراني، حقوق بشر (جوانان، آموزش، رسانه ها، انتشارات و...)، حقوق كارگران و حقوق زنان در ايران به انجام رسيده است. براي نمونه، براساس اسناد منتشر شده، انجمن معلمان ايران (زير نظر محمد درخشش، وزير آموزش و پرورش رژيم ستمشاهي) كه ناشر نشريه مهرگان مي باشد، چندصد هزار دلار كمك مالي از بنياد اعانه ملي براي دموكراسي دريافت كرده است. بنياد عبدالرحمن برومند (جاسوس رسمي سيا در ايران با كد رمز اس.دي.اس.تي و معاون شاپور بختيار در نهضت مقاومت ملي) كه در فروردين ماه 0831 توسط لادن و رؤيا برومند تاسيس شد، در زمره بازوهاي جنگ نرم عليه ايران است كه از سوي انديشكده سازمان سيا، هزاران دلار پول گرفته است.
«خوانندگان عزيز، ادامه پاورقي شواليه هاي ناتوي فرهنگي از تاريخ 51دي ماه 6831 (شنبه هفته آينده) در صفحه 8 روزنامه (پاورقي نيمه پنهان) منتشر مي شود.»