آدمکشی به خاطر خنده بر «ژیان قراضه» - شنبه 1 دي 1386

ایسکانیوز:حکم مرگ راننده «ژیان قراضه» که به دنبال درگیری در استان اصفهان، پسری را قربانی خشم خود کرد به تایید هیات عمومی دیوان عالی کشور رسید.
درگیری دسته جمعی ظهر 30 اردیبهشت 1382پلیس بخش «مورچه خورت» اصفهان را به خیابان شهرک صنعتی کشید.
افسران گشت، وقتی با جنازه کاردآجین «حجت ا...» 22 ساله رو به رو شدند جنایت را به مقام قضایی خبر دادند و با دستور او به پزشکی قانونی سپرده شد.
در آن میان هشت نفر که در درگیری شرکت داشتند دستگیر شدند و تحت بازجویی قرار گرفتند.«فرامرز – الف» اعلام کرد:همراه دوستم «محمد – ل» سوار بر ژیان کهنه ای که یک «در» نداشت به سر کار می رفتیم که شش پسر، سر بلوار شهرک صنعتی، ما را مسخره کردند.«محمد» گفت برگرد تا حالشان را بگیریم و آنجا بود که درگیری شروع شد.

«مهدی – ب» و «غفار – ر» اما راننده ژیان (فرامرز) را عامل جنایت نامیدند و گفتند:سرکوچه نشسته بودیم که ژیان کهنه با دو سرنشین رد شد.ناگهان راننده برگشت و گفت برای چه
می خندید؟ من و دوستانم گفتیم به شما نخندیدیم که درگیری را شروع کرد.«فرامرز» با «حجت ا...» درگیر بود که یکباره وی فریاد زد چاقو خوردم و روی زمین افتاد.
آنان ادامه دادند:فرامرز، ماشین قراضه را آورد تا دوستش را به بیمارستان برساند؛ اما کار از کار گذشته بود.
بدین ترتیب «فرامرز» 25 ساله به اتهام آدمکشی بازداشت و پرونده اش با صدور کیفرخواست به شعبه 102 دادگاه عمومی – جزایی «شاهین شهر» فرستاده شد.
در نشست رسیدگی به این پرونده که دوم اسفند 82با حضور شاهدان برگزار شد ابتدا نماینده دادستان به تشریح کیفرخواست پرداخت:با توجه به مدرک های موجود و شهادت شاهدان ،فرامرز گناهکار است و برایش اشد مجازات خواهانم.
سپس پدر و مادر داغدار در جایگاه ویژه قرار گرفتند و برای متهم،حکم مرگ خواستند. نوبت دفاع به فرامرز که رسید اظهار داشت: وقتی از ماشین پیاده شدم سه نفر از دوستان «حجت» به من حمله کردند و مرا به باد کتک گرفنتد.
وی اضافه کرد:برای انیکه آنها را بترسانم چاقوی ضامن دار را از جیبم بیرون کشیدم اما نمی دانم به کسی خورد یا نه؟! همان موقع «حجت» روی زمین افتاد و بلافاصله سوار ماشینش کردم تا به بیمارستان برسانم.
متهم،عنوان کرد:باور کنید فقط برای دفاع از خودم چاقو کشیدم. حجت با ساکی که داخل آن قابلمه غذا بود به سرم می کوبید اما قصد کشتن نداشتم.
در ادامه محاکمه، شاهدان یک به یک در جایگاه ویژه قرار گرفتند.«عبدا... – ث» گفت: وقتی درگیری بالا گرفت «فرامرز» چاقو کشید اما من ندیدم چه کسی ضربه مرگ را به «حجت»زد.
«اصغر- م»22 ساله هم گفته دوستش را تایید کرد:فرامرز، محمد و دوستشان هر سه چاقو در دست داشتند.من مطمئن نیستم فرامرز، ضربه کاری را زده باشد.
همچنین «مهدی» اعلام کرد:خودم دیدم فرامرز با چاقو به گردن حجت زد.گزارش ایسکانیوز
می افزاید،اصغر و غفار نیز مدعی شدند ندیده اند چه کسی حجت را کارآجین کرد.
سپس وکیل تسخیری متهم به دفاع پرداخت:شواهد نشان می دهد موکلم، قربانی را
نمی شناخته و دشمنی با او نداشته است.اقدام های مقدماتی موکلم به منظور بهبود «حجت ا... »همگی حکایت از نبود سوء نیت و عمدی نبودن جنایت دارد.
همچنین با اعلام این که راه های ثبوت قتل درماده 231 قانون مجازات اسلامی احصا شده، موکلم اقدام به ایراد ضرب نکرده و به استثنای دو نفر از شاهدان، هیچ کدام عامل جنایت را ندیده اند و گفته آنان متحد نیست؛از همین رو تقاضای صدور حکم عادلانه دارم.
در پایان این نشست، رییس و مستشاران شعبه 102 وارد شور شدند و با توجه به اظهارات متهم و شاهدان، نظریه پزشکی قانونی که علت مرگ را بریدگی سمت چپ گردن و شاهرگ اعلام کرده، استناد به علم خود و موارد قانونی بند«ب» ماده 206 و مواد 207، 219 و بند چهار ماده 231 و 257 فرامرز را به مرگ محکوم کردند.
پرونده اما با اعتراض وکیل مدافع متهم، اصراری-کیفری شناخته به شعبه 20 دیوان عالی کشور فرستاده شد.قضات دیوان عالی کشور 28 اردیبهشت 1384حکم مرگ را شکستند و با توجه به مدرک های موجود در پرونده اعلام کردند: در انطباق مجازات با بند «ب» ماده 206 قانون شبهه وجود دارد. زیرا با توجه به بند «ب» ماده 206 در مواردی که مجرم، کاری کند که نوعا کشنده باشد هر چند قصد کشتن نداشته باید در فعل ارتکابی عمد داشته باشد و در ما نحن فیه به دلایل زیر ایراد ضرب به مقتول عمدی نبوده است؛ متهم در تحقیقات 21 اردیبشهت ماه 1382 اظهار داشته؛سه نفری مرا می زدند برای اینکه آنها را بترسانم چاقو را درآوردم و به طرفشان تکان دادم که بترسند، به طرفم نیایند و دعوا را تمام کنند.
حجت می خواست چاقو را بگیرد اما حتی آن موقع نفهمیدم به او خورده یا نه؟! عقب عقب به طرف «محمد – ل» رفتم و آنها هم به سمت دوستانشان رفتند که فهمیدیم حجت چاقو خورده است. او را سوار ژیان کردیم.
چون متهم و مقتول، آشنایی قبلی نداشته اند و اتفاقی با هم رو به رو شدند و با توجه به محتویات پروده «فرامرز» قصد جنایت نداشته از این رو عمل ارتکابی اش با بند «ب»ماده 206 قانون مجازات اسلامی منطبق نیست.
به دنبال شکسته شدن حکم مرگ ،این بار پرونده اصراری در هیات عمومی دیوان عالی کشور به ریاست «آیت ا...مفید» و با حضور دادستان کل کشور (دری نجف آبادی) تحت رسیدگی قرار گرفت.به گزارش ایسکانیوز از 49 قاضی 38 نفر رای شعبه دادگاه عمومی -جزایی «شاهین شهر» را تایید کردند و با توجه به موارد زیر، حکم مرگ را بدون ایراد دانستند:
1-فرامرز در تمامی مرحله های تحقیق و دادرسی در مورد شرکت در درگیری و به کارگیری چاقو اعتراف کرد.وی بیان داشت برای دفاع از خود و ترساندن مقتول و دوستانش اقدام به استفاده از چاقو و چرخاندن آن مقابل قربانی کرده است. استفاده از چاقو درغیر موارد دفاع مشروع، البته اقدامی خطرناک و توام با سوء نیت است و امروزه بیش تر عالمان حقوق و جرم شناسان بر این عقیده اند که احتمال جرح، در حکم عمد است.
2- همگی شاهدان حاضر در صحنه درگیری تاکید کرده اند که افراد دیگری به صورت دو به دو دعوا می کردند و متهم با چاقویی که در دست داشت با مقتول درگیر شد و به او حمله کرد.مقتول نیز با ساک دستی از خود دفاع می کرده، به علاوه این که یکی از شاهدان شهادت داده با چشم خود دیده»فرامرز» ضربه مرگب را زده است.
3- از این رو با توجه به دلایل، علم برای قاضی ایجاد شده است.
قاضی علی اصغر باغانی (رییس شعبه 13 تشخیص دیوان عالی کشور) گفت: قاضی دادگاه از طریق علم استنباط کرده متهم مرتکب جنایت عمد شد و علم حجت است و جای هیچ بحثی نیست.
آیت ا... دری نجف آبادی نیز اظهار داشت: استفاده متهم از چاقوی ضامن دار با تیغه ای به طول 10 سانتی متر و شیار دار بوده که نوعا برای تهدید سلامت افراد مورد استفاده قرار می گیرد.او در این درگیری یک ضربه به صورت قربانی زده و ضربه دوم را به گردن او که موجب قطع شریان اصلی شده است.پس زدن ضربه دوم قطعا موید اصرار در ادامه عمل مجرمانه اش و جوهره اصرار که همان قصد است را دارا بود./125