آیا غائله بحرین به نقطه پایان رسیده است؟ - دوشنبه 25 تير 1386

آفتاب ـ ‌مدیرمسئول کیهان در یادداشتی دیگر سران کشورهای عربی به ویژه بحرین را خطاب قرار داد و آنان را به اتخاذ مواضع غیرمنطقی و غیرمستند متهم کرد.
حسین شریعمتداری که پیش از این در مصاحبه با ایسنا سرمقاله روزهای گذشته خود را موضع تمامی ملت ایران دانسته بود در سرمقاله دیگری که روز یکشنبه در این روزنامه منتشر شد آورده است: «یادداشت روز كیهان- دوشنبه 18/4/86- با عنوان «آواز كوچه باغی» عكس العمل گسترده و فراوان مقامات رسمی بسیاری از كشورهای عربی و مطبوعات و شبكه های خبری منطقه و برخی از كشورهای غربی را در پی داشت و در این میان حاكمان شبه جزیره بحرین بیشترین و گسترده ترین واكنش ها را از خود نشان دادند و علاوه بر صدها گزارش و خبر كه در بسیاری از آنها نگارنده به باد فحش و ناسزا گرفته شده بود، كاردار كشورمان در بحرین را احضار كرده و از وی درباره موضع رسمی جمهوری اسلامی ایران نسبت به مفاد یادداشت كیهان توضیح خواسته بودند و بعدازظهر جمعه نیز چند ده نفر مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران در شبه جزیره بحرین اجتماع كرده و رسانه های بحرین از قول آنان نوشتند .

كه در صورت عدم عذرخواهی رسمی ایران باید سفیر كشورمان از بحرین اخراج شده و روابط دیپلماتیك به حالت تعلیق درآید! و بالاخره، دیروز آقای متكی وزیر امور خارجه كشورمان به بحرین رفت و در كنفرانس مطبوعاتی مشترك با وزیر خارجه بحرین از موضع رسمی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر احترام به «استقلال بحرین» خبر داد و...»

مدیرمسئول کیهان با انتقاد از برآشفتگی مقامات بحرین و حجم عظیم اعتراضات به این سرمقاله نوشته است: «اگر بخواهیم مجموعه واكنش رسانه های عربی و غربی- تفسیر، خبر، گزارش، فحاشی ها و...- در قبال یادداشت كیهان طی چند روز گذشته را جمع آوری كنیم، بی تردید این مجموعه حجمی بیشتر از چند كتاب قطور خواهد داشت و سؤال این است كه چرا مقامات رسمی و مطبوعات و رسانه های برخی از كشورهای عربی تا این اندازه از یادداشت مستند كیهان برآشفته اند و چرا به جای پاسخ به اسنادی كه كیهان برای اثبات نظر خود ارائه كرده است، به فحاشی و ناسزاگویی روی آورده اند؟ در این باره اشاره به چند نكته ضروری است.»

کیهان در ادامه یاددشات خود آورده است: «در یادداشت كیهان اسناد غیرقابل تردید و دلایل حقوقی و تاریخی مستندی كه از حاكمیت بلامنازع و قطعی ایران بر جزایر سه گانه تنب بزرگ و كوچك و ابوموسی حكایت می كند ارائه شده بود و از جمله به اسناد رسمی و غیرقابل انكاری اشاره شده بود كه نشان می دهد شبه جزیره بحرین تا چند دهه قبل یكی از استان های ایران بوده است كه در جریان یك زد و بند میان محمدرضا پهلوی و دولت های آمریكا و انگلیس از این كشور جدا شده است. آیا این اسناد قابل انكار است؟! اگر دولت های عضو شورای همكاری خلیج فارس كه دبیركل آن با عجله نسبت به یادداشت كیهان موضع گرفته بود، سند قابل ارائه و دلیل حقوقی محكمه پسندی در مقابل مفاد یادداشت كیهان داشته و یا دارند چرا به این اسناد مفروض! اشاره نمی كنند؟ و اگر سند و دلیل حقوقی قابل ارائه ای ندارند- كه ندارند- چرا به جای ابراز شرمندگی و قدردانی از جمهوری اسلامی ایران كه علی رغم خیانت شاه در جداسازی بحرین از ایران، با نجابت و سعه صدر «استقلال بحرین» را به رسمیت شناخته است، زبان به فحاشی دراز می كنند؟! و...»

در ادامه این سرمقاله به آنچه ادعاهای واهی مقامات کشورهای عربی درباره متعلق دانستن جزایر سه گانه به امارات اشاره شده و افزوده شده است:«باید از حاكمان 6 كشور یاد شده پرسید مگر مقامات رسمی شما هر از چندگاه علیه حاكمیت قطعی ایران بر بخش هایی از سرزمین تعریف شده و شناخته شده ایران زمین، موضع نمی گیرند؟ و مگر ادعای واهی حاكمیت امارات- بخوانید مجموعه ای از چند تجارتخانه- بر جزایر سه گانه ایران در خلیج فارس را نشخوار نمی كنند؟ و حتی گستاخی را به جایی رسانده اند كه یك روزنامه چاپ عربستان- كه خاندان سعودی برخلاف تمامی موازین دیپلماتیك و حقوق بین الملل اصرار دارند این سرزمین را به نام خانواده آل سعود، عربستان سعودی بنامند- ادعای واهی و مضحكی را درباره اهواز مطرح نكرده بود؟ بنابراین چه شده است كه ادعاهای پوچ و غیرمستند مقامات رسمی خود علیه ایران را مجاز می دانید ولی در مقابل نظر مستند و غیرقابل تردید كیهان به عنوان یك روزنامه كه ربطی به مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران ندارد، برمی آشوبید و- به زعم خود- زمین و زمان را به هم می دوزید؟!»

کیهان در ادامه با شااره به مواضع رژیم صهیونیستی آورده است:« آیا ادعای پوچ و اسرائیل پسند مقامات رسمی دولت های 6گانه شورای همكاری خلیج فارس علیه تمامیت ارضی ایران جرم نیست؟ و دیدگاه مستند یك روزنامه درباره حاكمیت قبلی و تاریخی ایران بر شبه جزیره بحرین، ذنب لایغفر است؟! عجیب است كه از یكسو ادعای حفظ روابط حسنه و دوستانه شما با كشورهای منطقه گوش فلك را كر می كند و از سوی دیگر هر از چندگاه به طور رسمی! و از سوی مقامات حكومتی خود، ادعاهای پوچ و مسخره علیه تمامیت ارضی ایران بر زبان و قلم می آورید؟ ظاهراً فراموش كرده اید كه سابقه هیچكدام از 6 كشور عضو شورای همكاری خلیج فارس به 100سال نمی رسد.»
در ادامه یادداشت کیهان می خوانیم:« نه فقط برای ما كه برای تمامی صاحبنظران علت كم توجهی ایران به ادعاهای پوچ سران شورای همكاری خلیج فارس و نیز، علت برآشفتگی آنان از بیان واقعیت های تاریخی منطقه روشن است. ادعاهای شما نظیر حاكمیت امارات بر جزایر سه گانه ایرانی به اندازه ای پوچ، بی اساس و خنده دار است كه با ارائه چند سند رسمی و قطعی، دود شده و به هوا می رود و آنچه باقی ماند، شرمندگی شما و قدرت های استكباری است كه به نمایندگی از آنها سخن می گوئید، اما در سوی دیگر ماجرا دیدگاه ما درباره حاكمیت ایران با اسناد غیرقابل انكار همراه است و دقیقاً به همین علت است كه شما برای فرار از واقعیات به جار و جنجال و بعضاً فحاشی روی می آورید. آیا غیر از این است؟»

شریعتمداری در این یادداشت بر غیرقانونی بودن مفاد قطعنامه های کشورهای عربی درباره جزایر سه گانه ایرانی نیز اشاره کرده و اضافه می‌کند: «سؤال از سران 6 كشور عضو شورای همكاری خلیج فارس این است كه چرا هربار دور هم جمع می شوید و قطعنامه و بیانیه ای صادر می كنید، یكی از بندهای آن تأكید بر حاكمیت امارات بر جزایر سه گانه است؟ اگر تاریخ و اسناد رسمی و بین المللی مورد نظر شماست كه تمامی این اسناد از حاكمیت ایران بر جزایر سه گانه و بحرین حكایت می كند. بنابراین چنانچه از مراجعه به اسناد وحشت دارید- كه دارید- چرا خود این پرونده را می گشائید؟»

مدیرمسئول کیهان همچنین مدعیات کشورهای عربی در خصوص زیرسوال بردن حاکمیت ارضی جمهوری اسلامی را مسخره خوانده و افزوده است:«با توجه به نكته فوق بسیار بدیهی است كه در دورترین افقهای ذهن خود نیز تصور خروج جزایر سه گانه از حاكمیت ایران را ندارید، بنابراین چرا هر از چند گاه این ترجیع بند مسخره را تكرار می كنید؟ پاسخ این سؤال برای تمامی ملت های مسلمان از جمله ملت های تحت حاكمیت 6 كشور یاد شده روشن است. شما- با كمال تأسف- در این ادعای مضحك زبان آمریكا و متحدانش را در كام دارید و در بحبوحه مقابله جانانه ایران اسلامی با آمریكا و اسرائیل می كوشید جبهه دیگری علیه ایران اسلامی باز كنید. راستی! شما دغدغه جنایات آمریكا و اسرائیل علیه ملت های مسلمان را ندارید؟ شما از قتل عام مردم مظلوم فلسطین، به خون غلتیدن مرد و زن و كودك عراقی، كشتار مسلمانان پاكباخته لبنان و... نگران نیستید؟! اگر پاسخ مثبت است چرا نه فقط دست به كمترین اقدامی علیه آنان نمی زنید، بلكه علیه ایران اسلامی كه با تمام توان در مقابل دشمنان اسلام ایستاده است موضع می گیرید؟ مگر همین اجلاس دو هفته قبل ریاض با حمله اسرائیل به نوار غزه و قتل عام مردم مظلوم فلسطین همراه نبود؟ چرا این فاجعه در بیانیه پایانی اجلاس شما جایی نداشت؟! باور نكنید كه ملت های مسلمان بهانه های مضحك شما را باور می كنند.»

وی همچنین درباره وحدت شکن نامیدن سرمقاله کیهان توسط مقامات بحرین می‌نویسد: «مقامات و مطبوعات وابسته به حاكمیت 6 كشور یاد شده روزنامه كیهان را به اخلال در روابط دوستانه كشورهای منطقه و آسیب رساندن به وحدت مسلمین متهم می كنند! و این طرفه حدیثی است تعجب آور و باید پرسید، شما كه می كوشید در جبهه واحد جهان اسلام علیه آمریكا و اسرائیل شكاف ایجاد كنید وحدت شكن هستید یا كیهان؟! چگونه است كه یادداشت مستند كیهان درباره حاكمیت ایران بر جزایر سه گانه و بحرین را تفرقه افكنی می نامید اما، ادعای پوچ و بی اساس خود درباره حاكمیت امارات براین سه جزیره را نادیده می گیرید؟! اگر یادداشت كیهان كه بر اسناد غیرقابل انكار تكیه دارد، وحدت شكن باشد، ادعای پوچ شما كه صرفاً برخاسته از تحریكات آمریكا و اسرائیل است وحدت سوز خواهد بود. شما كه تحمل شنیدن واقعیات را ندارید چرا بر توهمات دامن می زنید؟!»

شریعتمداری در ادامه با تاکید بر اینکه یادداشت کیهان موضه نظام نبوده و نیست ادامه می‌دهد: «مقامات كشورهای یاد شده و برخی از رسانه های وابسته به آنها كوشیدند یادداشت كیهان را به دیدگاه و مواضع رسمی مقامات بلندپایه كشورمان نسبت دهند و حال آن كه كیهان در برخی از موارد دیدگاهی متفاوت با مواضع رسمی دولت دارد و این نشانه آزادی بیان و عقیده در ایران اسلامی است. به عنوان مثال در ماجرای چالش هسته ای كشورمان، روزنامه كیهان از آغاز معتقد به خروج ایران از معاهده NPT بود و برای اثبات نظر خود دلایلی نیز ارائه می كرد ولی مسئولان عالی رتبه نظام در هر دو دولت قبلی و كنونی با سعه صدر این ابراز عقیده را تحمل می كردند و در همان حال نظر خاص خود را دنبال می كردند و این به وضوح نشان می دهد كه دیدگاه و نظر یك روزنامه- از جمله كیهان- الزاماً ترجمان دیدگاه مسئولان نظام نیست. اگر چه كیهان نیز مانند همه آحاد ملت، ضمن آن كه نظر خود را بیان می كند در نهایت تابع نظر نظام است. در ماجرای اخیر هم وزیر امور خارجه كشورمان در بحرین نظری متفاوت با یادداشت كیهان را ارائه كرد.»

مدیرمسئول کیهان اضافه کرده است:« انتساب نظر كیهان به مسئولان عالی رتبه نظام دلیل دیگری نیز دارد و آن فقدان آزادی بیان در كشورهای مورد اشاره است و برای آنان قابل تصور نیست كه یك روزنامه در ایران می تواند نظری متفاوت با نظر دولت داشته باشد.»

وی جمهوری اسلامی و مواضع اصولی ایران را سدی در برابر زیاده خواهی های رژیم اشغالگر قدس می‌داند و می‌افزاید: «و بالاخره، این نكته نیز گفتنی است كه جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی و مقاومت 28 ساله خود در برابر زورگویی و باج خواهی آمریكا و اسرائیل به عنوان خط مقدم و خاكریز اصلی جهان اسلام تلقی می شود و این واقعیت را تمامی ملت های مسلمان كه انقلاب اسلامی را محدود به ایران نمی دانند باور دارند، چرا كه اسلام، برخلاف نظر برخی از سران كشورهای 6گانه شورای همكاری خلیج فارس، فراتر از عرب و عجم و فارس و ترك و كرد و اندونزیایی و... است و...»

در پایان سرمقاله کیهان آمده است: «راستی مگر سران كشورهای مورد اشاره فراموش كرده اند كه سرزمین مورد ادعای صهیونیست ها از «نیل تا فرات» است و برخی از كشورهای یاد شده نیز در این محدوده قرار دارند؟! آیا مقاومت ایران اسلامی و بیداری برخاسته از آن در جهان اسلام، اسرائیل را به ذلت و زبونی امروز نینداخته است و رژیمی را كه داعیه از نیل تا فرات داشت مجبور نكرده است برای حفظ صهیونیست ها به دور خود دیوار بكشد؟ آیا جرج بوش بعد از واقعه 11 سپتامبر سخن از تغییر جغرافیای سیاسی منطقه به میان نیاورد و برخی از همین كشورهای عربی دچار اضطراب نشدند؟ اگر ایستادگی ایران اسلامی نبود... انصاف داشته باشید.»

گفته می‌شود که متکی در سفر اخیر خود به بحرین با تاکید بر اینکه سرمقاله کیهان موضع نظام نیست مشکل به وجود آمده را تا حدودی حل و فصل کرده است.
با این همه برخی از تحلیلگران با تاکید بر هراس کشورهای عربی از قدرت منطقه‌ای ایران معتقدند که این ماجرا در این نقطه به پایان نرسیده و برخی کشورهای عربی همین امر را بهانه‌ای برای همکاری با قدرت‌های فرامنطقه‌ای برای فشار به جمهوری اسلامی قرار خواهند داد.

با این همه پرسش اصلی این است که آیا غائله بحرین به نقطه پایان رسیده است.