زن شکاک روي سه آرايشگر جوان اسيد پاشيد - سه شنبه 5 تير 1386

اعتماد-زني که با تصور رابطه پنهاني يک آرايشگر با شوهرش روي او و دو زن ديگر اسيد پاشيده بود به حبس و پرداخت ديه محکوم شد. به گزارش خبرنگار ما، ظهر روز 11 آذرماه سال گذشته صداي فريادهاي سه زن که ناله کنان مي گفتند؛«سوختم» اهالي اسلامشهر را به خيابان کشاند.

صدا از داخل يک آرايشگاه زنانه به گوش مي رسيد و اهالي محل نگران و مضطرب بلافاصله با پليس 110 تماس گرفتند، دقايقي بعد ماشين هاي پليس آژيرکشان در محل حاضر شدند و دريافتند سه زن داخل آرايشگاه قرباني يک انتقام گيري تلخ شده اند و فردي روي آنها اسيد پاشيده است. با درخواست کمک از مرکز اورژانس و حاضر شدن امدادگران سه زن جوان به بيمارستان انتقال يافتند. بررسي هاي اوليه نشان داد هر سه زن به نام هاي آذر، فاطمه و سيمين در آرايشگاه زنانه کار مي کردند، نحوه سوختگي آنها نيز حاکي از آن بود که اين سه زن در حين فرار مورد حمله قرار گرفته اند چون بيشترين آثار سوختگي در کمر آنها به وجود آمده بود.

وقتي اين سه زن تحت مداوا قرار گرفتند و توانستند صحبت کنند بازجويي از آنها آغاز شد. فاطمه زني که اول از همه مورد حمله قرار گرفته بود به پليس گفت؛ ظهر بود و من و همکارانم داشتيم در طبقه بالاي آرايشگاه غذا مي خورديم. صداي باز شدن در پايين را شنيدم و چند لحظه بعد زني مرا صدا زد، آذر يکي از همکارانم بيرون رفت و به من گفت ثريا با تو کار دارد، من ثريا را مي شناختم. ما با هم رفت و آمد خانوادگي داشتيم، اول با لبخند سلام کرد، من داشتم از پله ها پايين مي رفتم و مي خواستم به او تعارف کنم همراه ما براي خوردن ناهار بالا بيايد که ديدم پارچي پلاستيکي در دست دارد و دورخيز کرده که مايع داخل آن را به سمت من بريزد، فرياد زدم و پا به فرار گذاشتم من و آذر هر دو روي پله ها بوديم. سيمين که با صداي جيغ من پايين آمده بود روي پله ايستاد و يکدفعه اسيد روي هر سه ما پاشيده شد. هر سه به شدت احساس سوزش داشتيم و ناله مي کرديم البته چون پشت به ثريا در حال فرار بوديم به صورت هاي مان آسيب نرسيد و از ناحيه کمر و دست و پا آسيب ديديم.

اين زن افزود؛«از شدت دردي که داشتم روي زمين افتادم و متوجه نشدم ثريا کجا رفت و چه شد.»

در حالي که مداوا روي سه زن مجروح ادامه داشت پليس براي به دست آوردن سرنخي از ثريا شوهر او به نام رضا را مورد بازجويي قرار داد. اين مرد گفت؛ من و پدر فاطمه با هم يک خانه شريکي ساختيم، شراکت ما در کار باعث شد تا رفت و آمد خانوادگي پيدا کنيم. بعد از مدتي همسرم به من تهمت زد که با فاطمه رابطه دارم و از من خواست ديگر به اين رفت و آمدها ادامه ندهيم. من هم پذيرفتم و چندين ماه است که ديگر رابطه يي با هم نداريم. اما خانواده فاطمه شماره تلفن من را داشتند و حادثه را خبر دادند.

رضا در مورد اينکه همسرش کجا مخفي شده است، گفت؛ صبح روز حادثه دختر بزرگم به مدرسه رفت و من هم به سرکار رفتم، حدود ساعت يک بعدازظهر بود که همسرم با من تماس گرفت و گفت؛ دختر بزرگ مان به خانه نيامده است، من نگران شدم مدتي صبر کردم و گفتم شايد برگردد. يک ساعت بعد با موبايل همسرم تماس گرفتم اما جواب نداد. خيلي نگران شدم، چون همسرم يک هفته قبل از اين ماجرا 70 قرص ديازپام خورده و اقدام به خودکشي کرده بود، مي ترسيدم که او يک بار ديگر خودکشي کند به همين خاطر هراسان به سمت خانه به راه افتادم. وقتي به منزل رسيدم ديدم دختر بزرگم در خانه است، اما همسرم نيست. دخترم گفت؛ مامان من را بوسيد و گفت جايي کار دارد و خيلي سريع برمي گردد.

رضا ادامه داد؛ در حالي که من دنبال همسرم مي گشتم با من تماس گرفتند و گفتند او اسيدپاشي کرده است. من و همسرم مدت ها بود که با هم اختلاف داشتيم. او مي گفت که مرا دوست دارد، اما من به رغم اينکه دو دختر از وي داشتم علاقه يي به ثريا نداشتم. چون او مرتب به من تهمت مي زد و مي گفت که با فاطمه رابطه دارم. بعد از اسيدپاشي هم ديگر به خانه برنگشت و از سرنوشتش هيچ خبري ندارم. پليس براي پيدا کردن ردي از ثريا خانه اقوام او را مورد بازرسي قرار داد اما هيچ اثري از او نبود، در حالي که کارآگاهان با دستور قضايي تلفن همراه زن فراري را تحت کنترل قرار داده بودند تا از اين طريق بتوانند مخفيگاه ثريا را شناسايي کنند. اين زن به پليس مراجعه و خودش را تسليم کرد. ثريا وقتي در برابر بازجويان قرار گرفت، گفت؛ از وقتي رفت و آمد خانوادگي بين ما و خانواده فاطمه شروع شد، متوجه شدم اين زن با شوهرم رابطه دارد. به همين خاطر هم ديگر نخواستم رفت وآمدي با آنها داشته باشيم. با اين حال شوهرم و فاطمه به رابطه خود ادامه مي دادند، چندين بار از رضا خواستم به اين روابط پايان دهد اما او مي گفت فاطمه را دوست دارد و اگر من نمي توانم اين زن را کنار خودم تحمل کنم بايد خودکشي کنم.ثريا ادامه داد؛ روزي که خودکشي کردم شوهرم به من مقدار زيادي قرص داد. فکر مي کنم حدود 70 قرص ديازپام بود. رضا به من گفت اگر او را دوست دارم بايد اين قرص ها را بخورم. من هم اين کار را کردم. چند دقيقه بعد حالم بد شد و به هوش که آمدم متوجه شدم، شوهرم و خواهرش مرا به بيمارستان رسانده اند.

وقتي به خانه برگشتم، تصميم گرفتم با فاطمه صحبت کنم. به آرايشگاه رفتم و از او خواستم پايش را از زندگي من و رضا بيرون بکشد. به او گفتم که ما دو بچه داريم و تو نبايد اين کارها را بکني ولي فاطمه زير بار نرفت. به همين خاطر روز حادثه مواد لوله بازکني را که شوهرم خريده بود در داخل يک پارچ ريختم و با آب مخلوط کردم و دوباره به آرايشگاه رفتم. باز هم حرف هاي قبلي را تکرار کردم. ولي فاطمه گفت؛ اين تو هستي که نبايد وارد زندگي من و رضا شوي. من که از شدت عصبانيت هيچ تسلطي بر خودم نداشتم پارچ پر از اسيد را به طرف او پاشيدم. قصدم اين نبود که سيمين و آذر را مجروح کنم اما آنها به سمت فاطمه رفتند و اسيد روي آنها هم پاشيده شد.

زن اسيدپاش در ادامه اعترافاتش گفت؛ مقداري از اسيد روي خودم هم ريخته شده بود و زخمي شدم. قصد داشتم بعد از اين کار به مشهد بروم اما به خاطر زخم هايي که داشتم، نتوانستم و به سمت قم به راه افتادم. يک شب در آنجا بودم و فرداي آن روز برگشتم و به خانه پدرم رفتم. آنها مرا به بيمارستان بردند و چند روزي تحت مداوا بودم و حالا خودم را به پليس معرفي کردم.

پس از تکميل تحقيقات و ارسال پرونده به دادگاه، سيمين يکي از سه زن شکايت خود را از ثريا پس گرفت، اما فاطمه و آذر همچنان بر شکايت خود باقي ماندند.

در حالي که دو زن شاکي و متهم در دادگاه حاضر شدند، مشخص شد فاطمه پس از مداوا با شوهر ثريا ازدواج کرده و ثريا از خانه شوهرش رانده شده است. فاطمه روز دادگاه در جايگاه حاضر شد و گفت؛ زنان به زيبايي خود بسيار اهميت مي دهند و ثريا مي خواست زيبايي مرا از بين ببرد، اما نتوانست و فقط قسمت هايي از بدنم زخمي شد. من هم به تلافي اين عمل و به خاطر ضايعه يي که به من وارد آمده بود با شوهر ثريا ازدواج کردم.

قاضي شعبه 101 دادگاه عمومي اسلامشهر پس از پايان محاکمه ثريا را به پرداخت ديه و به لحاظ جنبه عمومي جرم به 6 ماه حبس محکوم کرد. اين حکم با اعتراض دو شاکي پرونده به شعبه 39 دادگاه تجديدنظر فرستاده شد که قاضي تشکري و مستشارش پس از بررسي دقيق پرونده، حکم پرداخت ديه را تاييد و 6 ماه حبس ثريا را به 91 روز کاهش دادند.