فرانسه و آموزش عملي روش‌هاي حمايت از زنان! - دوشنبه 6 آذر 1385

در حالي كه فرانسه و بسياري از كشورهاي غربي با ادعاي حمايت از حقوق بشر و دفاع از حقوق زنان در ايران دست به برگزاري كنفرانس‌ها و حمايت از گروه‌هاي مخالف ايراني مي‌زنند، شواهد موجود حكايت از آن دارد كه وضعيت زنان و كودكان در اين كشورها بسيار بدتر از ايران و برخي ديگر از كشورهاي آسيايي و آفريقايي است.
به گزارش خبرنگار «بازتاب» از پاريس، پاريس و شهرهاي بزرگ فرانسه در پي دعوت 140 سازمان و انجمن دفاع از حقوق زنان، سنديكاها و احزاب سياسي، روز گذشته شاهد تظاهرات صدها زن و تعدادي مرد بود.
اين تظاهرات با هدف جلب توجه افكار عمومي نسبت به خشونت‌هاي مردان عليه زنان در اين كشور بر پا شده بود.
عمده‌ترين تقاضاي برگزاركنندگان اين حركت، تدوين قوانين روشن و ايجاد دادگاه ويژه براي رسيدگي به قربانيان خشونت مردان بر عليه زنان بود. تظاهرات ضد خشونت مردان عليه زنان در پاريس از ميدان جمهوريت تا ميدان اپرا ادامه داشت كه در آن تني چند از سياسيون نيز در آن شركت داشتند.

اين تظاهرات در شهرهاي بزرگ فرانسه همچون مارسي، ليون، استراسبورگ و... هم‌زمان برگزار شد.
در پي اين تظاهرات، خانم «سگولن رويال» نامزد رياست جمهوري حزب سوسياليست اعلام كرد: در صورت انتخاب شدن، اولين قانون پيشنهادي وي به مجلس، قانون مبارزه با خشونت مردان خواهد بود.

وزارت خانواده و نوجوانان فرانسه در همين راستا كليپي را به منظور هشدار و جلب افكار عمومي نسبت به اين معضل اجتماعي، تدوين و از كانال‌هاي تلويزني پخش خواهد كرد.

در حال حاضر تنها كشور اروپايي كه دادگاه ويژه و قوانين روشني براي رسيدگي به خشونت مردان عليه زنان دارد، اسپانيا مي‌باشد كه از دو سال پيش، آغاز به كار كرده است.

به رغم بخشنامه‌ها و قوانين عمومي عليه خشونت در فرانسه، هيچ قانون مدوني براي رسيدگي به جرايم مرداني كه همسران خود را در ميحط بسته خانه مورد آزار قرار مي‌دهند، وجود ندارد. به همين دليل اغلب حكم‌ها با توجه به ابعاد اين جرم، سبك بوده و خاطيان اغلب با تنبيه‌هاي تعليقي تبرئه مي‌شوند.

تظاهرات اخير زنان فرانسه را بايد در پي افشاي ارقام بالاي تجاوز و قتل قربانيان خشونت مردان عليه زنان در اين كشور دانست. بنا بر آماري كه در دو هفته پيش از طرف منابع پليس شهري و ژاندارمري فرانسه منتشر شد، در هر سه روز، يك زن در پي ضرب و جرح همسر، جان خود را از دست مي‌دهد.
بنا بر همين آمار، در سال گذشته بيش از 48 هزار تجاوز جنسي به زنان در اين كشور ثبت شده است.

در آمار مشابهي از طرف سازمان نظارت بر جرايم زناشويي و نوجوانان اعلام شد: از هر سه زن فرانسوي يك نفر در طول عمر زناشوئي در معرض خشونت لفظي و يا فيزيكي مردان خود قرار مي‌گيرند و از هر ده زن فرانسوي، يك نفر در طول عمر خود مورد تجاوز قرار مي‌گيرد.

مجله «اكسپرس» در همين زمينه در مقاله‌اي نوشته است: خشونت در خانواده‌ها از سوي مردان عليه زنان به يك اپيدمي در فرانسه تبديل شده است.

«اتاك»، يكي از سازمان‌هاي دفاع از حقوق زنان در فرانسه، در اعلاميه‌اي عنوان كرد: در اروپا خانه براي زنان به يك مكان خطرناك تبديل شده است. بر پايه آمار موجود، خطر كشته شدن زنان و دختران بين سنين 15 تا 44 سال در خانه به وسيله همسران، 70 درصد بيشتر از بيماري سرطان، تصادفات و... است.
دولت فرانسه در سال‌هاي اخير براي ياري رساندن به زنان قرباني، اقدام به ايجاد اماكني كرده تا از قربانيان اين‌گونه حوادث نگهداري شود.

در مصاحبه يكي از قربانيان خشونت مردانه در يكي از اين اماكن، خانمي اظهار داشت، مدت چهار سال هر وقت به خواست‌هاي غيرمتعارف همسرش تن نمي‌داده، مورد ضرب و شتم او قرار مي‌گرفته و براي حفظ خانواده، به ويژه به خاطر دختر خردسالش، اين وضعيت را تحمل مي‌كرده است ولي وقتي كه متوجه مي‌شود دختر خردسالش با ديدن صحنه‌هاي خشونت، با مشكلات رواني روبه‌رو شده است، تصميم به شكايت و پناه آوردن به اين مكان مي‌گيرد.

زن ديگري در مصاحبه مشابهي اظهار داشت، تا مدتها فكر مي‌كرده است كه كتك خوردن از همسر، بخشي از زندگي زناشويي است و به دليل جدي نگرفتن منابع انتظامي و تمسخر اطرافيان، اقدام به شكايت نمي‌كرده است.

گفتني است، بر خلاف ظاهر، كتك زدن مردان در غرب، از دير زمان وجود داشته و اين عمل در فرهنگ اين ديار تقريبا طبيعي محسوب مي‌شده است. با توجه به پرداخت رسانه‌ها به ابعاد اين خشونت و حركت‌هاي سازمان‌هاي دفاع از حقوق زنان و خانواده، اين معضل از درون بسته خانواده به صحنه افكار عمومي كشيده شده است.

يك ضرب‌المثل فرانسوي مي‌گويد: «وقتي تو نمي‌داني چرا زنت را مي‌زني، او مي‌داند كه چرا كتك مي‌خورد (براي اين‌كه زن است)».

در حالي كه غربي‌ها براي تمسخر فرهنگ ايراني، اقدام به ساخت فيلم موهون و بي‌پايه «بدون دخترم هرگز» كردند و آن را به عنوان يك فيلم مستند به افكار عمومي غرب نشان دادند، جا دارد كه مسئولان جمهوري اسلامي با وجود صدها شاهد عيني در زمينه تحقير زنان در غرب با تهيه گزارش مستند، هم از اين قربانيان دفاع كرده و هم روي ديگر سكه مدعيان حقوق بشر را نشان دهند.