تغییردر تاکتیک یا استراتژی ؟ - جمعه 15 مهر 1384

عقب نشینی از اسرائیل
تغییردر تاکتیک یا استراتژی ؟
ایسکانیوز ـ سر انجام کابینه اسرائیل در 24 مرداد 1384 مطابق با 15 اگوست 2005 م با 16 رأی موافق و 4 رأی مخالف طرح آریل شارون نحست وزیر رژیم صهیونستی را در مورد عقب نشینی یک جانبه از نوار غزه و شمال کرانه باختری وخروج15000 نفر از شهرکهای صهیونیست نشین و سپردن امنیت غزه به 7500 تن از نیردهای امنیتی پلیس فلسطین و تضمین امنیتی از ابومازن و خلع سلاح گروه های جهادی حماس ، جهاد اسلامی و گردانهای شهدای الاقضی به تصویب رسید .

نوار غزه 365 کیلومتر مربع وسعت دارد و تنها 5% اراضی است که اسرائیل در سال 1967 به اشغال در آورده است . که شامل قدس شرقی ، صحرای سینا ، کرانه غربی و بلندیهای جولان می شود نوار غزه و شمال کرانه رود اردن روی هم رفته 6279 کیلومتر مربع است و کمتر از 2% کل سرزمینهای اشغالی است .
این طرح روز گذشته 25 مرداد 1384 آغاز شد و موجی از سرور و خوشحالی را برای ملت فلسطین و گروههای جهادی بهمراه داشت و از طرفی هم موجی از اعتراض را در میان صهیونیستهای افراطی بوجود آورد .
مسئله مهم و راهبردی در تحلیل این طرح پاسخ به این سؤال است که آیا این طرح یک عقب نشینی تاکتیکی است ویا عقب نشینی از استراتژی اسرائیل و موسوم به« از نیل تا فرات » است ؟
تردیدی وجود ندارد که دو انتفاضه قهرمانانه فلسطینیان در کرانه باختری رود اردن ونوار غزه در سال 1987 تا 1993 و از سال 2000 تا به حال ضربات سختی را بر پیکرة صهیونیسم وارد نموده است بطوریکه رژیم صهیونیستی عملیات استشهادی مبارزین فلسطینی را نابود کننده ترین سلاحی توصیف کرد که آنها علیه اسرائیل بکار می گیرند و با هیچ وسیله ای امکان رویارویی با آن وجود دارند ( جمهوری اسلامی 19/3/1381). بنابراین طرح شارون را باید یک عقب نشینی برای رهایی از ضربات خرد کننده انتفاضه ومهار آن بحساب آورد اما باتوجه به محتوای طرح و تعابیری که مقامات صهیونیستی در مورد آن مطرح کرده اند ، اسرائیل درپشت ماجرای عقب نشینی اهدافی را دنبال میکند که توجه به آنها بسیار مهم است اما این نکته را نباید از نظردور داشت که طرح شارون دارای هویتی منفعلانه است و عقب نشینی در برابر تهاجم مبارزان فلسطینی است و میتوان آن را با عقب نشینی پنج سال پیش اسرائیل در جنوب لبنان مقایسه نمود و بحق باید آن را یک پیروزی بحساب آورد. لذا حماس در بیانیه سیاسی خود عقب نشینی اسرائیل از نوار غزه را بخشی از اهداف مقاومت مسلحانه گروههای مبارز فلسطینی قلمداد نمود .
« اسماعیل هنیه »و « خالد مشعل » از رهبران حماس اعلام کردند : مقاومت مسلحانه متوقف نمی شود و حماس هرگز سلاحش را پس از عقب نشینی و تا باز پس گیری تمام حقوقشان و آزادی همه سرزمین های فلسطینی بر زمین نخواهد گذاشت . سید حسن نصرالله رهبر حزب الله لبنان طرح را بعنوان یک پیروزی کیفی به مردم فلسطین تبریک گفت و آن را آغاز کار دانست نه پایان کار .
« سامی ابو زهری » سخنگوی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین در جمع نمازگزاران فلسطینی که در مسجد برزگ شهر غزه نماز شکر بجای آوردند گفت : مقاومتی که پنج سال پیش نظامیان رژیم صهیونیستی را از جنوب لبنان راند امروز اشغالگران را از نوارغزه بیرون می کند و مقدمه ای برای رهایی قدس شریف و کرانه باختری رود اردن و همه فلسطین است .
دیدگاه دیگر نسبت به طرح شارون این است که یک عقب نشینی از استراتژی از نیل تا فرات است و دلیل آن اینست که شاخه اعتقادی صهیونیسم آن را خیانت به آرمان یهود تلقی نموده است .
به نظر نویسنده عقب نشینی از نوار غزه از دستاوردهای مهم نهضت انتفاضه است و با توجه به اینکه نوار غزه جزیی از مناطقی است که اسرائیل در سال 1967 جهت تحقق استراتژی صهیونیسم و آرمان یهود اشغال نموده است بنابراین آزادی غزه را می توان ضربه ای بر پیکره استراتژی صهیونیسم محسوب نمود اما این بدین معنی نیست که مقامات صهیونیستی از استراتژی خود کوتاه آمده اند بلکه برای آنها یک عقب نشینی تاکتیکی محسوب می شود . توجه به محتوای طرح و مواضع و سخنان مسئولین رژیم اشغالگر قدس و حامیان آنها بیانگر این حقیقت است که آنها طرح را بعنوان یک تاکتیک دربرنامه های خود تدارک دیده اند و لذا این طرح را بخشی از روند صلح با دولت خود گردان فلسطین قلمداد کرده اند ؛ وزیر دفاع اسرائیل « شائول موفاز » این طرح را دردناک اما اقدامی ضروری دانست و آن را برای آینده کشور دمکراتیک اسرائیل لازم شمرد . روزنامه صهیونیسی « ها آرتص » در مقاله ای ، یک جانبه بودن طرح توسط شارون و عدم هماهنگی یا تفاهم با تشکیلات خود گردان رادارای پیام دانسته و آن را عملاً نابودی آخرین بقایای مرحله « اسلو » دانسته که در آن حق فلسطینیان بعنوان شریک قانونی اسرائیل و دارای حق تعیین سرنوشت به رسمیت شناخته شده است .
سولانا مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا اهمیت طرح یک جانبه نوار غزه را گامی به سوی اجرای طرح صلح موسوم به« نقشه راه » به عنوان آخرین طرح بین المللی برای حل و فصل منافشات اسرائیل و فلسطین به حساب آورده است .
اهداف اسرائیل از طرح
با توجه به بندهای طرح عقب نشینی از نوار غزه و شمال کرانه باختری رود اردن که در ابتدای این مقاله به اهم آن اشاره شد ونیز سخنان ومواضع اسرائیل و حامیان او می توان اهداف ذیل را در این عقب نشینی تاکتیکی بر شمرد :
1. ترمیم چهره به شدت مخدوش شده صهیونیسم در جهان که در طی سالها ظلم و جنایت نسبت به فلسطینیان تحقق یافته است و نشان دادن چهره ای صلح طلب از خود .
2. خروج اسرائیل از انزوای سیاسی با ایجاد زمینه ای که سران مرتجع منطقه بتوانند با تمسک به آن توجیهی برای ملتهای خود در به رسمیت شناختن علنی اسرائیل داشته باشند و به عادی ساختن روابط خود باآن بپردازند و براین اساس «سلوان شالوم» وزیر خارجه اسرائیل از رخ دادن تحولی عظیم درروابط کشورهای عربی و اسرائیل سخن گفته است و «رایس» وزیر امور خارجه امریکا در تاریخ 22 جولای در تل آویو اعلام کرد که دولت امریکا تصمیم گرفته است پس از عقب نشینی اسرائیل از نوار غزه نقشی فعال تر در از سرگیری روابط قطع شده میان عرب ها و اسرائیل ایفا کند و اوپیشنهاد یک همایش بین المللی با شرکت اعراب و اسرائیل را مطرح نمود .
3. با توجه به اینکه دولت خود گردان و منطقه تحت سیطره او بعنوان یک کشور به رسمیت شناخته نشده و عواملی که موجب استقلال اقتصادی و امنیتی او باشد در طرح دیده نشده وتمامی منابع حیاتی و آبهای آزاد و گذرگاه ها وتمامی محیط اطراف در دست صهیونیستها می باشد بنابراین به تعبیر یکی از نویسندگان عرب ، نوار غزه و شمال کرانه باختری مثابه یک زندان برای مردم فلسطین خواهد بود و نقش دولت خود گردان ایجاد امنیت اسرائیل و مهارانتفاضه خواهد بود و خصوصاً اگر توجه کنیم که نوار غزه یک منطقه راهبردی برای اسرائیل به شمار نمی آید ، اهداف رژیم صهیونیستی از این طرح بیشتر برملا می گردد و در آینده آنگاه که این رژیم به اهداف خود دست پیدا کند به راحتی مجدداً این مناطق را اشغال خواهد کرد .
4. سپردن نوار غزه به فلسطینیان به عنوان زمینه ای برای به اختلاف کشاندن آنها و شعله ور نمودن جنگ داخلی در میان گروه ها و مردم فلسطین است زیرا دو زمینه مهم برای ایجاداختلافات وجود دارد : یکی خلع سلاح گروههای جهادی (حماس،جهاد اسلامی وگردانهای شهدای الاقصی ) است که تشکیلات خود گردان در این طرح موظف به انجام ان شده است و دیگر اختلافی است که میان حماس و جهاد اسلامی از یک سو و جنبش فتح وجود دارد و آن در نوع نگاه و رویکرد به مسأله آزاد سازی فلسطین و عقب نشینی نیروهای اسرائیلی از مناطق اشغالی مانند نوار غزه و کرانه باختری است و جنبش فتح به همین حداقل اکتفا می کند اما حماس و جهاد اسلامی خواستار آزادی تمامی خاک فلسطین است.
وظایف گروههای مبارز فلسطینی
اکنون فرصتی فراهم شده است تا فلسطینیان پایه های تأسیس یک دولت حقیقی را با در اختیار داشتن حق حاکمیت بنا نهند تا مقدمات تشکیل یک دولت بزرگ تربا آزادی بخش های دیگر سرزمین اشغال شده فراهم گردد و بنابراین عقب نشینی باید همه جانبه باشد یعنی گذرگاهها ، دریاها و تمامی محیط اطراف نوار غزه و شمال کرانه کرانه باختری را شامل شود بنابراین چنین دولتی نه به توافق با اسرائیل مقید خواهد بود و نه مسئول حفظ امنیت اسرائیل مشروط به حفظ وحدت گروههای فلسطینی و استقلال اقتصادی و امنیتی و با تعیین استراژی آزاد سازی همه خاک فلسطین است و تشکیلات خودگردان با این نگرش باید حاکمیت را بدست بگیرد در غیر اینصورت اسرائیل به اهدافی که برشمردیم دست خواهد یافت و تشکیلات خودگردان در نوار غزه به خادم امنیت اسرائیل تبدیل شده و تعبیر حماس ، غزه و شمال کرانه باختری به زندانی برای شهروندان فلسطینی تبدیل خواهد شد .
گروه های فلسطینی باید عقب نشینی از نوار غزه را آغاز آزاد سازی همه سرزمینهای فلسطینی تلقی نموده و از درگیری با یکدیگر خودداری کنند و نوک تیز حمله خود را متوجه اسرائیل نمایند و اختلاف نظرها نباید به نفع اسرائیل تمام شود زیرا اسرائیل می خواهد با این گام به عقب پرونده فلسطین را مختومه اعلام نماید .

منبع: مؤلف: حجه الاسلام احمد امید

بازديد : 7386