جامعه ایران زمین جامعه اطلاعاتی حوادث زتان خبرهای جالب خانه
سیاسی اقتصاد بین الملل مشاوره حقوقی سلامت علمی سینما

ارسال خبر

تماس با ما

مطالب و مقالات

بخش حقوقی

ستون نامربــوط

گزارش تصويري

داخلی

عناوين ديگر بخش حقوقی  :
دستور جدید ایت الله شاهرودی درباره حفاظت و اطلاعات
رویه قضایی دادگاهها درباره افراد پایینتر از 18 سال
سوال ملکی حقوقی
نحوه محاسبه مهریه بر اساس ماده 1082 قانون مدنی
عدم تسری ماده 7 قانون مجازات اسلامی به ایرانیان خارجه
طرح اطاله دادرسی
رأي وحدت رويه هيأت عمومي ديوان عالي كشور (كيفري)
رأي وحدت رويه شماره677 هيأت عمومي ديوانعالي كشور
قابل توجه متقاضیان شرکت در دوره کارشناسی ارشد حقوق به صورت مجازی در دانشگاه قم
دستورالعمل ارائه تسهیلات دانشجویی به دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در خارج از کشور
تعرفه دستمزد كارشناسان
تخلفات وكلا و مشاورين حقوقي
تخلفات انتظامي و جرائم قضات
تاريخچه تحول زندانها در ايران
آيين‌نامه سجل قضايي
آيين ‏نامه ستاد حقوق بشر
آيا بدهكار مجرم است؟!
طرح قانونی جرایم كامپیوتری
آئين‏نامه اجرائى موضوع ماده 6 قانون نحوه‏اجراى محكوميتهاى مالى
مجازات های جایگزین حبس
 اين روزها > بخش حقوقی ...

تاريخچه تحول زندانها در ايران - شنبه 17 تير 1385

این روزها - بخش حقوقی
با اينكه راجع به وضع زندانهاي ايران در دوران باستان اسناد و مداركي در دست نيست اما آنچه كه مسلم است در قلعه ها ، زندانهائي بنا مي شد و پادشاهان و حكمرانان مخالفين خود را در آنجا زنداني و سپس به وضع فجيع از بين مي بردند .
حبس جزء مجازاتها نبود بلكه وسيله اي براي از ميان بردن بي سر و صداي اشخاص بلند مرتبتي بود كه وجودشان براي كشور و يا پادشاه خطر داشت .
قلعه مستحكمي در گل گرد (در مشرق شوشتر در خوزستان) بود كه «گيل گرد يا اندهشن» نام داشت و آنرا «انوشبرد يا قلعه فراموشي» نيز مي خواندند زيرا نام زندانيان و حتي آن مكان را كسي نبايستي بر زبان ميراند .
خلع در تاريخ نقل شده كه قباد پارشاه ايران به مذهب مزدك گرويد نجباء و روحانيون اجتماع كرده او را خاع و جاماسب برادر او را بر تخت نشاندند جاماسب برادر خود قباد را (در سال ٤٩٨ ميلادي) در قلعه فراموشي حبس كرد .
پس از فتح مسلمين نيز هر حاكم و صاحب نفوذ در حوزه قدرت خود ، محلي را براي حبس كردن افراد بنا نموده و متهمين را در آنجا نگهداري مي كرد . زندانيان وضع رقت باري داشتند .


قديمي ترين زندان بزرگ در تهران ، زنداني به نام انبار شاهي بود كه در زير نقارخانه ارك (محل فعلي بانك ملي بازار) قرار داشت و زير نظر حاجب الدوله (رئيس تشريفات) اداره مي شد . فراشباشي ، رئيس اجرائيات و فراشها نگهبانان انبار شاهي بودند .
غذاي زندانيان بسيار ناچيز بود . مردم به عنوان نذر ، گاهي از سوراخ زندان غذا و خوراكي براي زندانيان مي انداختند . اصلاح سر و صورت ، حمام و نظافت وجود نداشت . زندانيان ده الي چهارده نفري به وسيله زنجيري كه داراي طوقهاي متعدد آهني بود بهم متصل مي شدند و انتهاي زنجير را از سوراخ درب اطاق زندان به خارج برده و به وسيله ميخ آهني بزرگي مانند افسار به زمين مي كوبليدند . فاصله طوقها از هم ١٠ سانتيمتر بود و به هريك از زندانيان دو شاخه چوبي به طول ٢٥ الي ٣٠ سانتيمتر داده مي شد تا هنگام خستگي و فشار زنجير در گردن ، آنرا زير طوق قرار دهند تا از سنگيني آن كاسته شود . زندانيان هنگام قرار دادن طوق به گردن خويش آنرا مي بوسيدند زيرا معروف است كه حضرت موسي ابن جعفر عليه السلام ، در زندان هارون الرشيد مدتي در زنجير بوده است براي جلوگيري از فرار زندانيان ، وسط قطعه چوبي به طول ٦٠ و به قطر ٢٠ سانتيمتر را به اندازه كف پاي زنداني تراشيده و پاي زنداني را در آن قرار مي دادند و بعد قطعه چوبي را بوسيله ميخهاي بزرگي كه به «گل ميخ» معروف بود روي آن مي كوبيدند تا مانع خروج پا از آن شود .
در سال ١٣٩٢شمسي دولت ايران به منظور سروسامان دادن به وضع (نظميه) شهرباني كشور ، عده اي مستشار از كشور سوئد استخدام كرد . مستشاران سوئدي ابتدا نظامنامه محابس (آئين نامه زندانها) را تهيه كردند كه در سال ١٢٩٨ شمسي به تصويب هيئت دولت رسيد . در اين آئين نامه ، زجر بدني و زنجير كردن زندانيان ممنوع گرديد .
در دوره سرتيپ درگاهي رئيس شهرباني وقت ، نظامنامه تشكيلات محابس و توقيف گاهها و وظايف مأمورين و مستخدمين آنها تهيه و در ٣١ شهريور ماه ١٣٠٧ شمسي به تصويب هيئت وزيران رسيد و در همان سال ، نظامنامه (آئين نامه) اجراي حكم اعدام نيز تصويب و به مورد اجرا گذارده شد .
در سال ١٣٠٨ شمسي ، اولين زندان ايران (زندان قصر) جهت نگجهداري ٦٠٠ نفر محكوم بنا گرديد . پس از شهريور ١٣٢٠ تحت تأثير علل ناشي از جنگ جهاني دوم ، به تعداد بزهكاران ايران مانند اكثر كشورهاي جهان افزوده شد و زندانها را با كمبود جا مواجه ساخت .
در ٢١ مهرماه ١٣٤٧ اولين آئين نامه زندانها با توجه به اصول علم زندانها به تصويب رسيد و در سال ١٣٥٤ آئين نامه مذكور اصلاح شد لكن به علت عدم امكانات ، اكثر مفاد آن اجرا نگرديد .
در آئين مقدس اسلام همواره درباره نحوه برخورد انساني ، اسلامي و با محبت با زندانيان تأكيد شده است و در اين راستا چه زيبا و شيوا امام راحل قدس «ره» فرمودند كه :
زندانها بايد دانشگاه باشد .
و براساس سوره مباركه والعصر كه مي فرمايند : « والعصر . ان الانسان لفي خسر» انسان هر آينه در زيانكاري است . مگر اينكه دو شرط را دارا باشد . اول ايمان آورده باشد ، دوم صبور به حق باشد . در يك جمع بندي هدف از زندان در جمهوري اسلامي ايران ، مي توان به فراست دريافت كه زندان ، محل بازسازي ، تزكيه نفس ، اتكاء به نفس و نهايتا بازگشت به خويشتن و رسيدن به مرز توبه است و در يك نگاه اهداف را با «اعطاي مرخصي هاي ضروري ؛ ملاقاتهاي خصوصي و حضوري ، امدادهاي مددكاري توسط مددكاران ، اعطاي عفوهاي عمومي و موردي ؛ مشروط و تخفيف مجازات ، آموزش هاي مختلف از قبيل ، دين درماني ، روان درماني ، تأثير درماني و ديگر شيوه هاي پسنديده همراه با به سازي و زيبا سازي زندانها و تأمين بهداشت و درمان و تغذيه خوب»، از حالت بيان خارج و به مرحله عمل پوشش داده است . پس مي توان مدعي شد هدف از زندان در نظام مقدس اسلام علاوه بر بازسازي روحي و جسمي زنداني ، در تحكيم و دوام كانون مقدس خانواده نيز موثر واقع شده و اصلا كوشا هم بوده است .
در حال حاضر اگرچه واژه زندان ، خشونت ، رنج و عذاب ، شكنجه و درد ، را در مخيله ها تداعي مي كند و حتي عده اي مدعي اين رفتارند ، اما بينش شرعي ، عرفي اسلام پايه را براساس محبت قرار داده است . زيرا كه از محبت خارها گل مي شوند . نمود شخص ادعاي نظام جمهوري اسلامي ، خاري است كه هر روز سر راه رسول اكرم (ص) قرا داشت و كثافات و خاك روبه ها بر سر حضرتش مي ريخت ، اما روزي كه اين خار نبود . بزرگواري ، ايثار ، محبتهاي بي شائبه پيامبر عظيم شأن باعث آن شد كه به ديدارش بشتابد وي را از شاخسار سلامت بر بستر بيماري عيادت كند و تبديل به گل نمايد . (داستان مرد يهودي كه بر سر حضرت رسول اكرم (ص) هر روز خاشاك مي ريخت.) حال با يك نگرش نام مقدس اسلامي ايران براساس محبت بجا و به حق و فرمايش خداي مهربان «ان الله يحب التوابين» ، بر كوهپايه هاي رفيع سخاوت اسلامي با صلابت و ايمان گام بر مي دارد و به پيش مي تازد و موفق مي شود . مگر نه اينكه اولين اختر تابناك امامت علي (ع) در بستر جراحت و مسموميت زخم شمشير فردي نابكار و لعنتي ، فرمود تا شير را اول به اسير «زنداني» دادند ؟

يك هدف امروز ما هزاران نمود مشخص براي شيوه انتخابي و تعبير از زندان در جمهوري اسلامي داريم كه هر نمود مبين و تمامي اهداف در يك جمله «زندان ، محل بازسازي ، تزكيه و بازگشت به خويشتن است كه به يك هدف معتبر وصل مي شوند.»

مديريت در زندانها نيازمند مهارت هاي تخصصي ، و همچنين ايمان به خدا و ابتكار و خلاقيت است . البته مديريت تنها علم نيست بلكه با هنر همراه است . تا آنجا كه با دانستن مربوط مي شود ، علم و آنجا كه با توانستن سر و كار دارد ، هنر است . لذا بينش جمهوري اسلامي جهت اعمال مديريت درست از آموزش و تجربه كافي و همچنين داراي توانمندي هاي خاصي جهت اداره زندانها برخوردار است .
پس از پيروزي انقلاب اسلامي در ٢٢ بهمن سال ١٣٥٧ تغييرات اساسي در ايران بوجود آمد . از جمله ، تغيير در زندانهاي كشور را بدنبال داشت ، و براساس مصوبه شوراي انقلاب اسلامي در تاريخ ١٣ شهريور ١٣٥٨ زندانها از شهرباني منفك و به شوراي سرپرستي زندانها محول شد و . سپس در بهمن سال ١٣٦٤ با تصويب مجلس شوراي اسلامي به : سازمان زندانها و اقدامات تأميني و تربيتي كشور تبديل شد



بازديد : 3520

 

Copyright 2005 inroozha , All Rights Reseved